Luciano Spalletti: «Yuventus»da ishlash — bu katta mas'uliyat va baxt»

Luciano Spalletti:

«Rim»da men muxlislar ehtirosini, «Napoli»da esa butun boshli shaharni boshqarganman. «Inter»da siz an'analarni, terma jamoada esa millatni tarbiyalaysiz. «Yuventus»da esa siz mentalitetni shakllantirasiz: bu futbol tarixining o'zi. Bu yerda o'ziga xos «Yuventus rejimi» amal qiladi: bu shunchaki hissiyot emas, bu seni hech qachon tark etmaydigan quvonch, g'urur va mas'uliyatdir. Soxta bo'lmagan kechinmalar chuqurligi: gipertrofiyalangan qayg'udan tortib, butun vujudingni qamrab oluvchi baxtgacha. Sen shunchaki futbol bilan emas, «Yuventus» bilan yashashing kerak. Biz boshqalar bilan emas, o'z darajamiz bilan raqobatlashamiz. Klubimiz mukammallik sinonimi, shuning uchun bizga bo'lgan qiziqish globaldir.

Bu yerda bo'lish — bu ulug'vor narsa. Yoqtirgan ishing bilan shug'ullanish — bu erkinlik, ishga baxt bilan borish esa — sevgi. Mas'uliyat juda katta, bizga oson bo'lmaydi, lekin men bu vazifani bajonidil qabul qilaman. Asosiy his: bu yerda men o'zimni baxtli va erkin his qilyapman.

Nega dastlab shartnomani atigi bir yilga imzolaganman? Eng avvalo, jamoaga, keyin esa o'zimga bo'lgan ishonch, va nihoyat — klubning buyuk tarixi sabab bo'ldi. Tajriba sodir bo'layotgan voqealarni tashqi omillar kasbiy quvonchingni yo'q qilmasligi uchun nazorat qilishni o'rgatadi. Bu yerda go'zallik hukmron, menda shubhalar bo'lmagan. Bu chaqiriqni qabul qilishim uchun bir soniya kifoya qildi, keyin esa kelishuvni uzaytirish va kelajak uchun poydevor qo'yish imkoniyati paydo bo'ldi. Ko'ramiz, barchamiz kutayotgan natijaga erisha olamizmi.

Rahbariyatga kelsak, Jon Elkann noyob qobiliyatga ega — bu soddalik, u bilan darhol til topishish imkonini beradi. Men uchun u bilan uchrashuv juda qadrli bo'ldi: uning bilimi va boy hayotiy tajribasining samimiyligini darhol his qilasiz.

Klubda haqiqatan ham o'zgarishlar yuz bermoqda, rahbariyat almashmoqda, ammo egalari oilasi o'zgarishsiz qolmoqda va bu yaxshilikka. Bizga vaqt va yetuklik kerak: har bir keyingi qadam avvalgisining mantiqiy davomi bo'lishi shart. Mavsum starti eng ideal darajada chiqmadi: «Sassuolo»dan uchralgan mag'lubiyat hali ham og'riqli, ammo biz to'g'ri yo'ldamiz. Men o'tgan yili ko'rsatgan darajamiz, sur'at va jamoaviy kimyoni qaytarishga yordam beradigan to'g'ri narsalarni ko'ryapman.

Agar «Yuventus» shaxslari haqida gapiradigan bo'lsak, men uchun asosiy yo'nalish — shubhasiz, Janluka Vialli. Biz bir-birimizga qarshi o'ynaganimizda, u yakkakurashlarda meni gazonga mixlab qo'yardi, keyin esa qo'lini uzatib, jilmayardi. U futbol bilan mana shunday yashagan. U maydonga kuch, tabassum va ulkan hurmat olib kirardi: seni gladiator kabi yiqitib, tug'ishgan akangdek o'rnidan turg'izardi.

Murabbiylar orasida esa meni Lippi va Trapattoni ilhomlantiradi. Ularning tarkibi men uchun yoddan biladigan bolalik qo'shig'idek jaranglaydi: Zoff, Jentile, Kabrini, Bonini, Brio, Shirea, Bettega, Tardelli, Rossi, Platini va Bonek.

«Yuventus» taklifini qabul qilib, men faqat oilam bilan maslahatlashdim. Menda hech qachon agent bo'lmagan, shuning uchun yagona ishonch doirasi — yaqinlarim.

Menga qaratilgan tanqidlarmi? O'tmishda menga tosh otishga uringanlar shunchaki vaqtlarini behuda sarflashdi. Men o'zimning eng asosiy va shafqatsiz tanqidchimiman. O'zini bahonalardan mahrum qilishni mendan yaxshiroq hech kim bilmaydi. Atrofda haddan tashqari ko'p gaplar bo'lganda — xoh u tanqidlar bo'roni, xoh maqtovlar dengizi — men yaxshiroq bo'lish uchun faqat foydali narsalarni olaman.

Biz hammamiz o'zgalarning nafratini xotirjam qabul qilishni o'rganishimiz kerak. Men buni o'rgandim, haqimda nimalar yozishmadi deysiz.

Oilada biz hammamiz yirtqichmiz: uyga qaytganimda, akam menga qarab baqirardi: «Yigit! Agar biz hammani g'azablantirayotgan bo'lsak, demak, sen o'z ishingni mukammal bajaryapsan!». Men bu saboqni hech qachon unutmayman. Faqat nafratni qabul qilib, hammaga ham yoqmasligingni tushunganingda, o'zing bo'lish erkinligiga erishasan.