Luciano Spalletti: Kenan Yildiz – o'ziga xos iqtidor egasi

Luciano Spalletti:

Agar menga eng katta ta'sir o'tkazgan futbolchilarni eslaydigan bo'lsam, xotiramda eng yorqin iz qoldirganlarini aytib o'taman: «Udineze»dagi Pisarro, «Napoli»dagi Lobotka va Kvara, «Roma»dagi Saloh hamda «Inter»dagi Kanselu. Kvara juda o'ziga xos futbol muhitidan kelgan. Saloh esa — ochiqchasiga aytganda — u bilan ishlaydigan har qanday murabbiyga «Oltin to'p»ni kafolatlaydi. Pisarro esa «o'nlik» pozitsiyasida himoya chizig'i oldidagidek yorqin ochila olmasdi, u yerda to'pga 300 foiz ko'proq tegish imkoniyati bor. U yerda bo'shliqni yorib o'tish kerak va David o'z iste'dodining butun kuchini ko'rsatdi. Lobotkani men zaxirada qolib ketgan paytda topib olganman: u o'zining qanchalik kuchli ekanligini o'zi ham unutib qo'ygandi. Bunday o'yinchilar bilan psixologik ishlash kerak, ularga: «Men aynan seni tanladim», deb takrorlash lozim. Ba'zida odamlarga xotirjam bo'lishlari uchun shunchaki to'g'ri so'zlarni eshitish kifoya.

Yaqinda klub kapitalining oshirilishi yanada ko'proq kasbiy mas'uliyat yuklaydi, bosim ham ortdi. Ammo bu jarayonlarning bir qismi bo'lish men uchun yoqimli: egalari barqarorlikni ta'minlamoqda, oila klub uchun chin dildan qayg'uradi.

Kasbdoshlarimni tinimsiz o'rganib boraman. Yuqori darajadagi faoliyatimni yakunlaganimdan so'ng, havaskorlar ligasida jamoa boshqarishim ham ehtimoldan xoli emas. Hali ko'rasizlar.

Kenan Yildiz? U o'z harakatlarini xrom bilan qoplaydi — ularni yaltiratadi. Uning har bir tegishi — muhandislik san'ati. U tizimni buzadi: ba'zida u o'zi ham bir soniyadan keyin qanday fint ishlatishini oldindan bilmaydi. Mashg'ulotlarda himoyachilar uni oldindan o'qib olishga urinishsa ham, Kenan baribir ularning orasidan o'tib ketadi. Uning ixtirochiligida sof telbalik bor. Uslub jihatidan men uni Kvarasxeliyaga qiyoslagan bo'lardim: Kenanga shunchaki ko'proq o'yinlarda maydonga tushish kerak, ammo ular hech narsadan tartibsizlik yaratish va odatiy o'yin qoliplaridan chiqib ketish qobiliyati bilan juda o'xshash.

Men uning yetakchilik maqomini so'zsiz tan olaman. Kenan — oddiy yigit, haqiqiy «qo'shni bola», lekin u yetakchi. Yetakchi bo'lish uchun balandparvoz gaplar gapirish shart emas: «Udineze»da o'ynagan vaqtimda Nestor Sensini bor edi — u bir og'iz ham gapirmasdi, ba'zida hatto salomlashmasdi ham, lekin uning magnit kuchi barchani ortidan ergashtirardi.

Nima muhimroq — texnikami yoki futbol intellekti? Agar boshingiz ishlasa, barchasiga tayyorsiz. Hiyla aynan hamma narsa to'liq nazorat ostida deb o'ylagan paytingizda yuz beradi. Zamonaviy futbol — bu sof tartibsizlik. Ilgari mo'ljallar oddiy edi: chap markaziy himoyachi, qanot himoyachisi, aniq pozitsiyalar. Bugun esa zonalar doimiy ravishda ochilib va yopilib turadi, o'yinchilar tinimsiz rollarini almashtirishadi. Va hal qiluvchi farqni to'p bilan keyingi soniyada nima sodir bo'lishini oldindan seza oladigan futbolchi yaratadi.