Arsenalning o'yin uslubi va tarkibdagi muammolar tahlili

Arsenal bu mag'lubiyatni ko'p jihatdan o'ziga o'zi uyushtirdi – o'yinga haddan tashqari o'ziga ishongan holda yondashgani sababli.

O'tgan mavsumda ular juda kuchli jamoaga qarshi o'yinda jismonan va ruhan charchaganlari uchun juda tez-tez to'g'ridan-to'g'ri o'ynashdi. Bu mavsumda esa aksincha, ular juda ambitsiyali harakat qilishdi: jamoa jismonan tetik, chempionlikdan keyin esa ishonch ortgan. Bu yondashuvlarning hech biri optimal emasdi. Balans kerak. Shaxsiy pressingga qarshi esa ko'p holatlarda umuman to'g'ridan-to'g'ri o'ynash lozim. Mikel haqiqatan ham Arsenal muammolariga ichki yechimlar topishga urinmoqda – bu ayniqsa har bir matbuot anjumanida Edegorning yuqoriroq turishi va jarima maydonchasiga tez-tez hujum qilishi zarurligini ta'kidlashidan seziladi. Ammo futbolchining o'yin uslubi shunchalik shakllanib bo'lganda, uning profilini butunlay o'zgartirib bo'lmaydi. Edegor hech qachon 70 ta emas, 30 ta uzatma bilan o'yinni xotirjam o'tkaza oladigan Rojers tipidagi futbolchiga aylanmaydi.

Terma jamoalar tanaffusida Arteta barchasini o'ylab olish uchun vaqt bo'lganda, yana biror narsani sinab ko'radimi, ko'ramiz. Balki Dyokeresh va Ezeni ochib berish, Daumandan tez-tez foydalanish, Maduekeni chap qanotga qo'yish, Haverts va Dyokereshni birga tushirish va hokazolar natija berar. Qanday bo'lmasin, u hozirgi tarkib ichidan yechim topishi kerak. Birinchi navbatda «o'nlik» pozitsiyasi va hujumning chap qanoti kuchayishi lozim. Bu aniq. Jamoaning qolgan qismi hamon juda yuqori saviyada.

Men Artetani ayblamayapman, chunki u futbolchilar uchun maydonda qarorni o'zlari qabul qilishi kerak bo'lgan sharoitni yaratib bermoqda:

To'pni o'ynash yoki to'g'ridan-to'g'ri o'ynash. Keyin esa futbolchilar vaziyatni to'g'ri baholab, mos variantni tanlashlari kerak. O'tgan mavsumda ular juda tez-tez to'g'ridan-to'g'ri o'ynashardi. Bu o'yinda esa aksincha, to'pni o'ynashga haddan tashqari berilib ketishdi. Bunga Arsenalning o'tishlardagi muammolarini qo'shing: barqaror yuqori pozitsiyani egallaydigan va haqiqatan ham o'ninchi raqam kabi o'ynaydigan to'laqonli «o'nlik»ning yo'qligi, shuningdek, chap qanotdan portlovchi tezlik va orqaga yugurishlarning yetishmasligi. Brayton esa qo'shimchasiga uchta g'ayritabiiy gol urdi. Hammasi jamlanganda, Arsenal nima uchun mag'lub bo'lgani tushunarli bo'ladi. Brayton pressingi qanchalik yaxshi bo'lgani haqida ko'p gap-so'zlarni eshitdim. Va bu rost. Ammo o'tgan mavsumdagi Arsenal hozirgidek bu pressing orqali to'pni o'ynashga bunchalik tez-tez urinmagan bo'lardi. O'tgan mavsumda Arsenal yomon o'ynadi, lekin tanlangan yondashuvga qaramay, jazodan qutulib qoldi. Bu mavsumda Arsenal ham yomon o'ynadi, lekin yondashuv boshqacha bo'lishiga qaramay, jazodan qutulib qola olmadi.

Edegor «o'nlik» pozitsiyasida o'ynaganda, pozitsion hujumlardan tashqari oldinda yetarlicha futbolchilar bo'lmaydi.

Uyushqoqroq hujumda bu muammoni, masalan, Bruno Gimarays kabi futbolchi u bilan pozitsiyalarni almashishi orqali hal qilish mumkin. Bundan tashqari, Edegorga to'pni olib yurishda kuch va har ikki oyoqda uzun paslar berish qobiliyati yetishmaydi. Aynan shu muammoni Arteta Rojersni xarid qilish orqali hal qilmoqchi edi. Haverts shaxsiy pressingdan chiqish uchun asosiy nuqta edi. U shuningdek, Braytonga qarshi son jihatidan ustunlik yaratishga yordam berib, muntazam ravishda chuqurroq tushardi. Ammo jarohatlardan keyin Saka o'z tezligining bir qismini yo'qotdi, Tsolis esa yetarlicha chaqqon bo'lsa-da, haqiqatan ham elit tezlikka ega emas. Aynan shuning uchun Barkolya kabi futbolchi Arsenalga mudofaadan hujumga o'tish tez-tez sodir bo'ladigan bunday ochiq o'yinlar uchun ideal mos tushgan bo'lardi. Klub elit hujumkor futbolchini imzolashga urindi, ammo yakunda hech kimni xarid qilmadi. Shuning uchun hozir vaziyat aynan shunday: Arsenal hamon juda kuchli, ammo jamoada ayniqsa tez o'tishlar ko'p bo'lgan ochiq o'yinlarda yaqqol namoyon bo'ladigan kamchiliklar bor.