«Qadrli muxlislar, ushbu satrlar faoliyatim davomida yozgan eng og'ir so'zlarimdir. Uzoq va chuqur o'ylashlardan so'ng, Shveytsariya terma jamoasidagi chiqishlarimni vaqtincha to'xtatib turishga qaror qildim.
Bu qaror menga juda og'ir keldi, ammo uni aynan hozir e'lon qilishim kerak. Men uchun Shveytsariya sharafini himoya qilishdan muhimroq narsa bo'lmagan.
Har safar ushbu libosni kiyganda, maydonda yuragimni qoldirishga intilganman. Terma jamoada o'ynashda davom etib, yurtim uchun borimni berishni juda istardim. Biroq, yuzaga kelgan vaziyatda buni amalga oshira olmayman.
Bir narsani aniqlashtirib olishim kerak: bu qaror o'yin vaqti bilan bog'liq emas. O'tmishda har doim ham to'g'ri yo'l tutmaganimni bilaman. Yosh o'yinchilar xato qilishadi va men ular uchun uzr so'raganman. Ammo hozirgi vaziyat tubdan farq qiladi. Hatto Jahon chempionatida ham qiyin davrlarni mardonavor qabul qilib, jamoa manfaatini o'zimnikidan ustun qo'yganman. O'z mamlakatim bilan mundialda bo'lish men uchun katta sharaf edi.
Vaziyat o'zgarishiga uzoq vaqt ishondim. Yevropa chempionatidan bir yil o'tib, Murat Yakin murabbiylar shtabi vakillari bilan birga Angliyaga kelib, ochiq suhbat o'tkazdi va barchasini aniqlashtirib oldik. Bu juda hurmatli va samarali muloqot bo'lgandi. Biz kelajakka nazar tashlab, tushunmovchiliklarni bartaraf eta oldik. Murat Yakindan chin dildan minnatdorman.
Aynan shu sababli Jahon chempionatiga yengil ko'ngil, katta motivatsiya va jamoa hamda Shveytsariya uchun bor kuchimni berishga qat'iy qaror bilan bordim. U yerda duch kelgan narsalarim esa yanada og'riqli bo'ldi. Gap o'yin daqiqalarining yetishmasligida emas, balki menga bo'lgan munosabatda edi. Bu faoliyatimdagi eng og'ir davrga aylandi.
Darhol aytib o'taman: hozir ko'pchilik yana «O, yana o'sha Okafor, maydonga tushmagani uchun xafa bo'ldi», deb o'ylaydi. Lekin takrorlayman: qarorim o'ynalgan daqiqalarga hech qanday aloqasi yo'q. Men turnirga jamoaga ham maydonda, ham uning tashqarisida maksimal yordam berish uchun borgan edim.
Meni chuqur yaralagan voqealar yuz berdi. Ishonch yo'qoldi, va'dalar buzildi. Jazoirga qarshi o'yinda maydonga tushganimda, hatto darvozamizdan uzoqdagi mayda xatolarim uchun ham meni tushkunlikka soladigan munosabat bildirishdi. Keyingi haftalarda ko'p o'yladim va o'zim uchun qaror qildim: amaldagi murabbiy qo'l ostida terma jamoada o'ynashni istamayman. Murat Yakin ajoyib ish bajarmoqda va Shveytsariya terma jamoasi bilan tarixiy muvaffaqiyatlarga erishdi.
Natijalar uning haqligini tasdiqlaydi. Shubhasiz, men o'zimga alohida munosabat talab qilmayapman, faqat o'zaro hurmat va ishonch bo'lishini istayman. Ammo kelgusi yillar uchun buning poydevorini ko'rmayapman.
Jamoaga chin qalbimdan eng yaxshi tilaklarni tilayman. Har bir muvaffaqiyatidan chin dildan quvonaman va Jahon chempionatida juda ko'p narsaga erishganimizga ishonaman. Terma jamoadagi ko'plab sheriklarim — yaqin do'stlarim, ularni qo'llab-quvvatlashda davom etaman.
Shveytsariyaga boshimdan o'tkazgan barcha narsalar uchun minnatdorman. Bu mamlakat sharafini himoya qilish har doim o'zgacha bo'lib qoladi. Ishoning: qachon maydonga tushsam, shu libos uchun yuragimni maydonda qoldirganman.
Tez orada ko'rishguncha, Noa».
