Trevoh Chalobah: «Futbol hech qachon menga unchalik yoqmagan»
Гордость Лондона ↗ ●●●●○ Matbuot 👁 41

Trevoh Chalobah: «Futbol hech qachon menga unchalik yoqmagan»

Trevoh Chalobah The Athletic nashriga bergan intervyusining birinchi qismida o'zining bolaligi va futbol olamiga kirib kelishi haqida so'zlab berdi:

«Men Syerra-Leoneda tug'ilganman. Uch yoshimda Londonga ko'chib o'tganmiz, u yerda turmush tarzi butunlay boshqacha edi. Oila uchun bu qiyin davr bo'ldi — biz aka-singillarim bilan bir xonada yashaganmiz. Dadam qo'riqchi, onam esa supermarketda ishlagan. Ular juda ko'p ishlashardi. Akam [Nataniel, hozirda «Charlton Atletik»da o'ynamoqda] tabiatan iqtidorli edi, shuning uchun doim parkda futbol o'ynardi».
«Futbol hech qachon menga unchalik yoqmagan. Men akamning o'yinini kuzatardim, o'zim esa oddiy bolalar kabi maydonchalarga borardim, parkda yurardim, velosiped haydardim. Kattaroq bo'lganimizda, Jipsi-Xill tumanidagi parkda mahalliy jamoalar vakillari o'yinchilarni kuzatish uchun o'yin tashkil qilishdi. «Fulxem» akamni payqab qoldi va o'z safiga oldi. O'shanda men: «Bilishadimi, balki men ham shu futbolni sinab ko'rarman va bu nimaga olib kelishini ko'raman», deb o'ylaganman».
«Menda hech qachon tabiiy qobiliyat bo'lmagan. Men shunchaki akamga qarab o'rganganman. Maktabda, parkda, ko'cha futbolida, o'zimdan kattalarga qarshi o'ynaganman va ulardan ko'p narsa o'rganganman. Bularning barchasi yordam berdi. Keyin yakshanba ligasida o'ynay boshladim. Men hujumchi edim...».

💬 Keyin nima bo'ldi?

«Mening ortimdan «Fulxem» keldi. Ular meni ko'rikka taklif qilmoqchi bo'lishdi, lekin oxirgi lahzada «Chelsi» meni ilib ketdi. «Chelsi» akamni ham «Fulxem»dan olib ketdi, shuning uchun sakkiz yoki to'qqiz yoshimda «Chelsi»ga o'tishim mantiqiy edi».
«U yerdagi daraja butunlay boshqacha edi. Hammasi ancha murakkabroq bo'ldi va 9 yoshgacha bo'lgan jamoadan 16 yoshgacha bo'lgan jamoaga o'tish davri qiyin kechdi, chunki men kech boshlagandim. Bu menga unchalik yoqmasdi, shuning uchun asta-sekin o'z yo'limni topishga majbur bo'ldim. Akamda esa hammasi tabiiyroq chiqardi — u go'yo futbol uchun tug'ilgandek edi».
«Lekin 16 yoshimda haqiqatan ham jiddiy rivojlana boshladim. Bo'yim o'sdi, kuchim oshdi. Tezligim yaxshilandi. 17-18 yoshdagi ijaralar, Angliya yoshlar kubogidagi chiqishlar, 15 yoshimdayoq asosiy jamoa bilan mashg'ulotlar — bularning barchasi yordam berdi».
«Men Sesk bilan bir nechta mashg'ulot o'tkazganman — u yosh o'yinchilarga juda talabchan edi, yana akam bilan birga shug'ullanganman. Bu yaxshi tajriba bo'ldi. Ketma-ket uch yil ijarada bo'ldim [«Ipsvich», «Xaddersfild Taun» va Fransiyaning «Loryan» jamoalarida], bu yordam berdi. Bu menga ham maydonda, ham maydon tashqarisida o'yinchi sifatida tajriba bag'ishladi: qanday yashash, o'zini tutish va qo'shimcha ish qilishni o'rgatdi — masalan, o'z ustimda ishlashni».
«Menga hech narsa tabiiy ravishda kelmagan. Men ishlashga majbur bo'ldim — xoh tahlil bo'lsin, xoh oshpaz yoki shaxsiy murabbiy xizmati bo'lsin. Men shunchaki Krishtianu Ronalduga ergashdim — u futbolchi qanday yashashi va qanday ishlashi kerakligi nuqtai nazaridan tarixning eng buyuklaridan biri. Mahoratimni oshirish uchun undan o'rnak oldim».
«Ijaradan keyin «Chelsi»ga qaytdim va jamoada debyut qildim. Bu aqlbovar qilmas yo'l bo'ldi — futbolni yoqtirmasligimdan tortib, hozirgi turgan joyimgacha».

💬 Futbol senga yoqmasdi. Qaysi lahzada «Menda yaxshi chiqmoqda» deb o'ylading?

«Chelsi»da men Deklan Rays va Meyson Maunt bilan bir guruhda edim. Ular besh yoshdan beri o'ynashardi. Men esa doim ularni quvib yetishga majbur edim. Bu juda og'ir edi».
«O'sha mashg'ulotlardan keyin meni «Chelsi»ga olib kelgan skaut Rey [Rembrij]ning mashinasiga o'tirib, orqa o'rindiqda yig'lardim. Men endi qila olmasligimni aytardim. Rey menga ishonch bag'ishlardi, qo'llab-quvvatlardi — u har kuni yordam berdi va menda mehnatsevarlikni shakllantirdi. U hayotda hech narsa osonlikcha kelmasligini aytardi va bu so'zlar mangu yodimda qoldi».
Ulashish

Izohlar (0)

Hozircha izoh yo'q. Birinchi bo'lib fikr bildiring!