Kambeklar — bu chiroyli, ammo nima uchun «Inter» doimo hisobni tenglashtirishga majbur? 😅
«Inter» o‘z muxlislarini, qolaversa, o‘zini ham 0:2 hisobida ortda qolishga o‘rgatib qo‘ydi. Asosiy muammo shundaki, bu tendensiya hech kimda savol tug‘dirmayapti — ayniqsa, jamoa o‘yinni qutqarib qolayotganidan zavqlanayotgan omma orasida. Bu qanchalik tomoshabop ko‘rinmasin va har bir o‘yinni qanchalik qiziqarli qilmasin, «Inter» bu salbiy tus olgan trendni to‘xtatishi shart.
«Napoli»ga qarshi reaksiya kuchli bo‘ldi va g‘alaba keltirdi, «Udineze» bilan ham xuddi shunday bo‘ldi, ammo «Roma» yoki Madridning «Real»i kabi shunday o‘yinlar borki, omad har doim ham yuz o‘girmaydi. Takrorlaymiz: «Roma»ga qarshi «skudetto uchun oltin o‘yin» haqidagi narrativ mutlaqo noto‘g‘ri edi va durang umuman olganda normal natija, biroq bayram abadiy davom eta olmaydi.
«Biz raqiblarga ikki to‘p farqi bilan imkoniyat beryapmiz, aks holda o‘ynash qiziq emas», deydigan muxlislar bundan deyarli faxrlanishadi, garchi asosiy savol boshqacha bo‘lishi kerak: nima uchun biz umuman bunchalik ko‘p gol o‘tkazib yuboryapmiz? 🤔
Faxrlanish — bu qiyin kurashda darvozani «quruq» saqlab g‘alaba qozonganda bo‘ladi, birinchi bo‘limdayoq 0:2 hisobida yutqazib, durang ilib ketganda emas — ayniqsa, bu odat tusiga kirib qolgan bo‘lsa. Chempionat va Chempionlar ligasi doirasidagi ketma-ket to‘rt o‘yindirki, «Inter» ikki to‘plik farq bilan boshlamoqda va baribir bu vaziyat atrofida g‘alati xotirjamlik hukm surmoqda. Barcha turnirlarda 6 o‘yinda 10 ta gol o‘tkazib yuborildi — har o‘yinga deyarli ikkitadan. Chempionatlarni eng yaxshi himoya yutadi, hech bo‘lmaganda statistika shunday deydi, «Inter» esa startda bu borada juda ojiz ko‘rinmoqda.
Bu qanchalik xavotirli ko‘rinmasin — axir «Inter» himoyasi ishonchli emas, — jamoaga baribir hurmat ko‘rsatish kerak. «Neradzurrilar»ning qiyinchiliklarga javob qaytarish mahorati, chamasi, tengsiz. Biroq, bu terma jamoalar uchun tanaffus bo‘lgan ikki-uch hafta ichida milanliklar himoyadagi o‘yin ustida qattiq ishlashlari kerakligini inkor etmaydi, chunki «Kalyari» bilan o‘yindagi kabi golsiz va omadsiz kun har doim poylab turibdi.
Tanaffusda Kivu jamoani uyg‘ota oldi, ammo uning so‘zlari o‘yinchilarga ta’sir qilmaydigan kun nima bo‘ladi? «Mayli, biz shunchaki imkoniyat beryapmiz, aks holda qiziq emas» — o‘sha kuni bu narrativning qadri qolarmikan? «Inter» kambek qila olmaydigan kunda himoya chizig‘iga qattiq tanqidlar yomg‘iri yog‘iladi. Aynan shuning uchun, balki hoziroq ko‘zni ochib, qanday qilib kuchayish haqida o‘ylash kerakdir, top-klubga mutlaqo yarashmaydigan o‘yin kayfiyati tufayli yuzaga kelgan qahramonona quvishlardan quvonib o‘tirmasdan.
Agar «Inter» faqat ikkinchi bo‘limlarda o‘ynaganida, ehtimol, Chempionlar ligasini yutgan bo‘lardi. Ammo futbol 90 daqiqa davom etadi...
