Mareska intervyu berib, ikki marta sobiq klubi nomini aytishni unutdi.
Dastlab undan APLdagi eng yaxshi xotirasi haqida so'rashdi:
Sobiq klubimni boshqarganimda, u yerda o'tkazgan mavsumim juda yaxshi bo'lgandi.
Keyin esa murabbiylik faoliyatidagi eng yaxshi lahza haqida so'rashdi:
Qisqa vaqt ichida omadim keldi. Men shu yerda, «Siti»da bo'lganimda klub trebl qayd etdi. Keyin ketdim va «Lester» bilan ligada g'olib chiqdik. So'ngra boshqa klubga o'tdim va biz nimadir yutdik.
Barchamiz Mareska va rahbariyat o'rtasidagi munosabatlar yaxshi yakunlanmaganini tushunamiz.
Ammo klub – bu egalaridan kattaroq tushuncha.
Bu nafaqat xayrlashuv postlarini yozgan, balki intervyularda Mareskaning ishdan bo'shatilishini noto'g'ri deb hisoblagan futbolchilar.
Bu muxlislar, ularning ko'pchiligi mojaroda murabbiy tomonida turishdi. Hatto Enso klubni o'zi tashlab ketgani haqidagi rasmiy bayonotdan keyin ham uni qo'llab-quvvatlaganlar qoldi.
Bu klub xodimlari, ular har kuni nonushta tayyorlab, mashg'ulot bazasini hozirlab, ichki muhitni yuqori darajada ushlab turishgan.
Bu klub murabbiy bilan birgalikda yozgan tarix. Uning birinchi yevrokubogi. Balki yagona bo'lgan klublar o'rtasidagi jahon chempionati. Chempionlar ligasiga chiqish. Bu faqat uning xizmati emas – bu ko'plab insonlarning mehnati.
Ha, rahbariyat rasmiy bayonotda «sobiq bosh murabbiy» deb yozdi. Bu sovuqqon va adolatsiz. Ammo Enso bilan ishlagan va unga ishonganlar shunday mensimaslikka loyiqmi? Men bunday deb o'ylamayman.
Joze qanday ketganini eslang. U Abramovich bilan qattiq janjallashgan. Ammo «Chelsi» haqida bir og'iz ham yomon gapirmagan. Aksincha, doim minnatdorchilik bildirgan. Chunki u ajrata olgan. Hatto «Inter» bilan Chempionlar ligasida «Brij»ga kelganida ham, Joze Abramovichga qarshi o'ynagan. Klubga qarshi emas.
Shuning uchun biri – ulkan meros qoldirgan buyuk murabbiy. Ikkinchisi esa – xafa bo'luvchi italyan hasharoti.
