Barchasi Transfer Matbuot Natijalar Umumiy ↔ Bog'langan

Marseille — yangiliklari Umumiy

Marseille va bog'liq yangiliklar

Payšao va Arit jarohat oldi

Payšao va Arit jarohat oldi

L'Equipe xabariga ko'ra, Marsel futbolchilari Payšao va Arit jarohat olib, tibbiy ko'rikdan o'tishlari kutilmoqda.

L'Equipe yozishicha, Payšaoda boldir suyagi boshi lat yeyishi kuzatilgan, shuningdek, u mushaklardagi og'riqlardan shikoyat qilmoqda. Seshanba kuni u maydondan qancha muddatga safdan chiqishini aniqlash uchun qo'shimcha tibbiy ko'rikdan o'tadi.

Shuningdek, Arit ham qo'shimcha tekshiruvdan o'tishi kerak, unda mushak jarohati aniqlangan.

Erik Rua: 3,5 yil davomida saraton bilan kurashib, jamoasini tark etmagan murabbiy

Erik Rua: 3,5 yil davomida saraton bilan kurashib, jamoasini tark etmagan murabbiy

Erik Rua 3,5 yil davomida saraton kasalligi bilan kurashib, «Brest»ni tark etmagan. Uning rafiqasi murabbiyning so'nggi kunlari va matonati haqida so'zlab berdi.

Erik Rua — barchamiz uchun mardlik namunasi. Uning vafoti nafaqat Fransiya futboli uchun katta yo'qotish, balki haqiqiy matonat timsoli hamdir.

U «Brest» bosh murabbiyi etib tayinlanganidan bir necha kun o'tib, qorni qattiq og'riganida 4-bosqich saraton kasalligiga chalinganini bilib qoladi. Va u 3,5 yil davomida buni omma oldida sir tutdi. Bu haqda Letisiya Rua Le Parisien nashriga bergan intervyusida so'zlab berdi:

«U «Brest»ga kelganida klubdagi vaziyat o'ta og'ir edi. Erik — jamoani quyi ligaga tushib ketishdan saqlab qolish uchun tayinlangan menejer edi.

Qarshingizda turgan yigitlar sizni ularni halokatdan qutqarib qoladigan superqahramon deb bilishadi.

Shunday ekan, agar siz kelib: «Salom, menda saraton, ehtimol bir necha oydan keyin o'lib ketarman», desangiz, bu ish bermaydi.

Shu bois u buni o'zida saqlab qoldi. U bu haqda klub prezidenti Deni Le Senga va sport direktori Gregori Lorentsigagina xabar berdi, ular esa unga xavotir olmaslikni va kerak bo'lganda o'ziga vaqt ajratishni aytishdi.»

Rua kurashdi. Shifokorlar qo'llaridan kelgancha yordam berishdi, u kasalxonaga qatnashini omma oldida sir tutish uchun hamma narsani qildi. Letisiya davolanish jarayonida doimo u bilan birga bo'ldi. Ammo boshidanoq bu Erik kabi jangchi uchun ham tengsiz kurash edi:

«Mavsum yakunlanayotgan edi, u esa... zo'rg'a yura olardi. Uning oyog'ida kompressorli kolgotkalar bor edi, go'yo oyoqlari 50 kg tosh bosayotgandek tuyulardi...

O'shanda futbolchilar uning kuchdan qolganini aniq tushunishgan. Kamori Dumbiya muxlislar qarshisida uning qo'lini ko'tarib turgan kadrlar bor. U esa holdan toygan, hamma joyi og'riyapti... 😔

Ertasi kuni biz Nitssaga qaytdik. U dam olib, yangi mavsumni boshlayman deb o'ylagandi. U qaytdi, men esa farzandlarimga qo'ng'iroq qilib: «Dada, bu yaqin qoldi. Sizlar qaytishingiz kerak...», dedim. U hali ham menga hech bo'lmasa bir marta Brestga borish haqida gapirardi. Oxir-oqibat, uni murabbiylar shtabiga va asosiy o'yinchilarga bu haqda xabar berishga ko'ndirdim.

So'nggi kunlarda u ko'p azob chekdi... Uning ketishi nafaqat uning o'zi, balki biz uchun ham yengillik bo'ldi. Men bir oy davomida uxlamadim. U farzandlari bilan gaplashishni istadi. Ularga: «Men hech narsadan afsuslanmayman. Men doim o'z ishtiyoqimni hamma narsadan ustun qo'yganman va aynan shu narsa meni baxtli qilgan», dedi. O'g'lim unga mustaqillikni o'rgatganini, qizim esa o'ziga ishonchni o'rgatganini aytdi. Men unga: «Azizim, sen hayotimizni eng yuqori cho'qqiga olib chiqding. Qo'yib yubor va uchib ket, sen charchading», dedim. Men uning tinch ketishini istardim.

Men 37 yillik hayotimni ajoyib inson va betakror ota bilan o'tkazganim haqida o'ylayman. O'sha damda men usiz yashashim kerak bo'lgan yillar haqida o'ylashni istamasdim, chunki menga 56 yosh. Ammo biz bobo-buvi bo'lishimiz va birga qarishimizni tasavvur qilgandik...

Ba'zi o'yinlardan oldin u kimyoterapiyaning dahshatli nojo'ya ta'sirlari bilan kurashish uchun kiyinish xonasida yashirinardi. Universitet klinikasi uning davolash kursini Yevropa o'yinlari jadvaliga moslashtirib berdi. Ishda u mardona turdi. Ammo mashinada yonimga o'tirishi bilan niqob tushib ketardi.»

Boshidanoq u kimyoterapiya tufayli sochlari to'kilganini yashirish uchun kepka kiyishni maslahat bergan edi. Oxir-oqibat bu uning «Brestdagi yo'lining ramzi»ga aylandi. U «ko'rgazmadagi bemor» bo'lishdan bosh tortdi va hech qanday imtiyozlarsiz odatdagidek ishlashda davom etishni xohladi. Mavsum oxiriga kelib u zo'rg'a yura olardi va mustaqil kiyina olmasdi. Shunga qaramay, qalbida u allaqachon «yangi mavsumni boshlash» haqida o'ylayotgan edi.

Letisiya, shuningdek, JCh vaqtida Didye Deshamdan olingan uchta «g'ayrioddiy» xabar haqida ham so'zlab berdi.

Tinch uxla, Erik.. 💔

Bog'liq yangiliklar

Antuan Valero «Marsel»ning asosiy tarkibida mashg'ulot o'tkazmoqda

Antuan Valero «Marsel»ning asosiy tarkibida mashg'ulot o'tkazmoqda

18 yoshli Antuan Valero «Marsel»ning asosiy tarkibi bilan shug'ullanmoqda va Yevropa ligasida debyut qilishi mumkin.

18 yoshli Antuan Valero bugun asosiy tarkib bilan mashg'ulot o'tkazmoqda.👀

U ertaga Yevropa ligasida debyut qilishi mumkin, chunki u «B ro'yxati»ga kiritilgan.

Leo Balerdi «Marsel» bilan xayrlashdi

Leo Balerdi «Marsel» bilan xayrlashdi

Leo Balerdi «Marsel» klubi bilan xayrlashdi. Himoyachi o'zining hissiyotlarga boy xayrlashuv maktubini muxlislar va klub xodimlariga yo'lladi.

Leo Balerdi juma kuni xayrlashuv maktubini e'lon qildi:

Bu murojaat Marselning barcha aholisiga qaratilgan. Bu kun erta yoki kech baribir kelishi kerak edi.

Men buni bir necha kunga kechiktirdim, chunki men uchun bu oson kechmadi. Men bu satrlarni ko'kragimni siqib turgan tuyg'u bilan, so'z bilan ifodalash qiyin bo'lgan his bilan yozmoqdaman. Men o'z uyimni — qalbimda abadiy qoladigan alohida joyni tark etmoqdaman.

Menga eshiklarini ochgan va yillar davomida o'sganimni ko'rgan joy. Hisobida bor-yo'g'i bir nechta professional o'yin bo'lgan 21 yoshli yigitdan, ushbu buyuk klub sardori bo'lish baxtiga muyassar bo'lgan va men uchun juda qadrli bo'lgan bu libosni 200 marta kiygan kungacha.

Marsel — noyob shahar. Ba'zan u seni xuddi osmonga tekkandek parvoz qildiradi, ba'zan esa butunlay qarama-qarshi tuyg'ularni his qildiradi. Hammasi ham doim ideal bo'lmagan, lekin aynan shu narsa bu joyni shunchalik o'ziga xos qiladi va seni tirik ekanligingni his qildiradi.

Men muxlislarga faqat minnatdorchilik bildira olaman. Sizlar bizni qo'llab-quvvatlashdan hech qachon to'xtamaydigan, hech qachon taslim bo'lmasligimiz uchun bizni oldinga undaydigan noyob ommasiz. Har kuni klub yonida bo'lgan, ba'zan ushbu buyuk klub uchun o'z hayotini chetga surib, Velodromni dunyodagi eng afsonaviy stadionlardan biriga aylantirgan sizlar.

Shuningdek, ushbu sarguzashtni birinchi kundan boshlab men bilan bo'lishgan barchaga: rahbariyat, murabbiylar shtabi, jamoadoshlarim va xodimlarga minnatdorchilik bildirmoqchiman. Ularning ko'plari parda ortida ishlaydi, lekin ular aql bovar qilmaydigan professionallar va eng avvalo, ajoyib insonlardir. O'sishimga, rivojlanishimga yordam berganingiz va ham yaxshi, ham yomon damlarda yonimda bo'lganingiz uchun rahmat.

Men vijdonim pok holda, bor kuchimni — oxirgi tomchi terimgacha, jismonan va ruhan — men juda yaxshi ko'radigan ushbu klub uchun berganimga ishonch bilan ketyapman. Men sizlar har dam olish kunlari qilganingizdek va har bir marsellik o'z kundalik hayotida qilganidek, hammasini berdim.

Marsel va «Olimpik» — rahmat, rahmat va yana bir bor rahmat.

Men qayerda bo'lsam ham, sizlar bilan birga bayram qiladigan birinchi odam bo'laman va bu abadiy qoladi.

Sizlarni sevaman.

Abadiy marsellik. 💙

Sidni Govu: «O'g'limni stadionga yuborishdan qo'rqaman»

Sidni Govu: «O'g'limni stadionga yuborishdan qo'rqaman»

«Olimpik» afsonasi Sidni Govu Liondagi irqchilik muammosi haqida gapirdi va o'g'lini stadionga yuborishdan qo'rqishini tan oldi.

🚨 Sidni Govu: «Men o'g'limni tribunaga yuborishdan bosh tortaman, chunki irqchilik ko'rinishlaridan qo'rqaman»

Men o'ynagan vaqtlarda ham kamsitish holatlari bo'lib turardi. Janubiy tribuna rahbarlaridan biri bilan mushtlashganim esimda, chunki u men haqimda irqchi izohlar bildirgan edi, ehtimol, men yaxshi o'ynamagan o'yindan keyin. Ammo hozir men buni oila boshlig'i sifatida qabul qilyapman.
O'g'lim bugun 17 yoshda, u Lionda tug'ilgan, «Olimpik» muxlisi, u metis. Bir necha bor u mendan tribunada o'yin ko'rish uchun ruxsat so'radi. Men esa, tabiiyki, yo'q dedim. Men uni tribunaga yuborishdan bosh tortayotganim g'ayritabiiy hol, chunki u metis bo'lgani uchun unga nisbatan irqiy ko'rinishlardan qo'rqaman.
Men Yevropa o'yinlariga tez-tez borib turaman. Aeroportda yoki stadion yaqinida ba'zi muxlislar bilan to'qnash kelganimda ularning nigohlarini ko'raman: niqobli, butunlay qora kiyimdagi yigitlar menga g'alati qarashadi. Men hech narsa talab qilmayapman, lekin o'zimni klubimning ramziy shaxsi deb bilaman va bu meni hayratda qoldiradi. Ko'plab muxlislar yonimga kelib, salomlashishadi va meni ko'rganlaridan xursand bo'lishadi. Demak, bu yerda aniq boshqa muammo bor. Va ehtimol, gap terimning rangida.
Men muxlislar guruhlarini ayblamayapman, balki o'z atrofida bir turdagi qo'rquv muhitini yaratadigan kichik guruhlar haqida gapiryapman.
O'ylaymanki, klub harakat qilyapti. Bu uning javobgarligi emas, davlatning javobgarligi. Irqchilik – bu shunchaki siyosiy qarash emas, balki qonun bilan jazolanadigan huquqbuzarlik. Bunga juda uzoq vaqt ko'z yumib kelindi. Men «Olimpik» haqida gapiryapman, chunki uni eng yaxshi bilaman, lekin boshqa ko'plab klublar haqida ham gapirishim mumkin. Men hech qanday shunday holatni his qilmagan yagona joylar – bu Marsel va Parij. U yerda futboldan tashqariga chiqib ketadigan nafrat bilan qarashadigan nosog'lom muhit yo'q. Lionda esa, nazarimda, bu juda kuchli mavjud.
Davlat bilan birgalikda tezda harakat qilish kerak, chunki bu allaqachon futbol doirasidan chiqib ketmoqda. O'ylaymanki, aynan ekstremal siyosiy partiyalar, yo'nalishi qanday bo'lishidan qat'i nazar, bu muhitga ma'lum odamlarni jalb qilmoqda. Va bu xavfli bo'lib boryapti.
Tribunada «Marselyeza» kuylashadi va men bundan xursandman, chunki men fransuzman va vatanparvarman. Ammo «Marselyeza» ba'zida ko'riladiganidek, qo'lni cho'zgan holda «ko'k-oq-qizil» so'zlari bilan tugamaydi. Vatanparvarlikni millatchilik bilan adashtirmaslik kerak. Qachondir aralashishga to'g'ri keladi. Aybni klubga yuklashmoqda, lekin aynan davlat harakat qilishi va sanksiyalar qo'llashi kerak.