Nikolo Barella haqida bir necha og'iz so'z aytib o'tmoqchiman — u «Inter» ramzi (ha, aynan klub ramzi). Hozir bunday fikr, tushunaman, juda ham ommabop emas.
«Milan» — «Inter» (3:1) uchrashuvida Nikolo, katta ehtimol bilan, maydondagi eng yomon o'yinchi bo'ldi. U «neradzurrilar»ning o'yini eng yaxshi kechayotgan pallada qo'pol xatoga yo'l qo'ydi va biz buning oqibati nima bilan tugaganini juda yaxshi bilamiz. Umuman olganda, uning chiqishi tartibsiz, asabiy va juda ko'p noto'g'ri qarorlar bilan kechdi. Juda yomon, juda ham yomon.
Ammo, xudo haqqi, chuqurroq qarashni bilish kerak. Kimdir: «Barella so'nggi paytlarda doimiy ravishda xato qilmoqda» va «u bir necha yil avvalgidek emas» demoqda. Mana shu fikrga men qat'iyan qo'shilmayman.
Barellaning muammosi «haddan tashqari fidoyilik» deb ataladi. Hozir «Inter»ning o'ng qanoti avvalgi muvozanatni topishga qiynalayotgan bir paytda, bu holat uni o'z zimmasiga juda ko'p yuk olishga, sheriklariga yordam berishga, uch barobar ko'proq yugurishga va natijada, muqarrar ravishda fikrlash tiniqligini yo'qotishga majbur qilmoqda. U shunchaki o'z ishini bajarishi mumkin edi, lekin unda bu Barella bo'lmasdi.
Ko'pchilik uning ba'zi harakatlarida ko'rgan «o'ziga haddan tashqari ishonch» masalasiga kelsak, bu yerda haqiqat ulushi bor. Agar o'sha oqshom u shunchaki to'pni uzoqroqqa, Martesana kanaliga tepib yuborganida, bu jarima maydonchasi yaqinida noqulay tarzda raqibni aldashga urinishdan ko'ra oqilonaroq qaror bo'lardi. Ammo, odatdagidek, biz faqat qo'pol xatolarni eslab qolamiz va bunday harakatlar so'nggi yillar davomida «Inter»ga keltirgan foydani — tezkor qarshi hujumlar, yaratilgan golli vaziyatlar va boshqalarni butunlay unutamiz.
Barella o'sha o'yinda muvaffaqiyatsizlikka uchradimi? Shubhasiz. U mag'lubiyatning asosiy aybdorlaridan biriga aylandimi? So'zsiz. Ammo u o'zini «avvalgidek o'ynashni unutgan» manman o'yinchi sifatida ko'rsatishga loyiqmi? Faqat kimdir har safar aybdor qidirishga muhtoj bo'lsa, shunday bo'lishi mumkin.
Nikolo Barellaga uzoq umr tilayman — «Inter» ramziga, u xato qiladi, mas'uliyatdan qochmaydi, tanqidlarni qabul qiladi va har doimgidek, indamasdan ishiga qaytadi. Yagona maqsad bilan — vaziyatni o'nglash. Avval «Inter» uchun, keyin esa o'zi uchun.
Bizga aynan shunday o'yinchilar ko'proq kerak.
Fabrizio Biasin