❗️😲 Krishtianuning rasmiy bayonoti (1-qism):
Jorje Jezus bilan bog'liq haqiqat mana shunday. Va'da berganimdek, milliy terma jamoaning so'nggi yig'ini bilan bog'liq holatlarni shaxsan va to'g'ridan-to'g'ri aytib berishga qaror qildim.
2026-yilgi jahon chempionatidan so'ng, men portugal xalqiga maktub tayyorlagan edim va uni hozirgacha saqlab kelaman. Unda terma jamoadan uzil-kesil ketganimda aytmoqchi bo'lgan gaplarim yozilgandi.
Turnir yakunlangach, AQShdan qaytayotganimizda, Federatsiya prezidenti mendan ketish qarorini qayta ko'rib chiqishimni so'radi, chunki Federatsiya terma jamoada qolishimni istayotgan edi. Keyin u mendan hozirgi bosh murabbiy nomzodi haqidagi fikrimni so'radi, u bu nomzodni boshqa nomzodlar qatorida ko'rib chiqayotgan ekan, ammo ularning ismlarini aytmadi. Men Federatsiya prezidentiga, nazarimda, bu to'g'ri tanlov bo'lishini aytdim.
Aynan shuning uchun ham hozirgi bosh murabbiy tanishtirilgan kuni men bu tayinlovdan chin dildan xursand bo'lgan edim. Bu to'g'ri tanlov edi, buni natijalar ham tasdiqlab turibdi.
Bir necha kundan keyin yangi bosh murabbiy bilan birinchi marta bog'landik. U men bilan shaxsan uchrashmoqchi ekanligini aytdi. Men rozi bo'ldim va ta'tilim oxirida uchrashishga kelishib oldik.
Biz Cidade do Futebol'da uchrashdik, o'sha yerda mening klubim mavsumoldi yig'inini o'tkazayotgan edi. O'sha kuni murabbiy menga o'z rejalarida menga tayanishini va ishtirokim uning loyihasi uchun kalit vazifasini o'tashini aytdi. U menga o'yinlardagi ishtirokim rejasini taqdim etdi. U birinchi va oxirgi o'yinda maydonga tushishimni, jismoniy yuklamalarni boshqarish uchun esa har bir o'yinda uch-to'rtta o'zgarish amalga oshirishini aytdi.
O'sha vaqtning o'zida u terma jamoa bilan Norvegiya va Daniyaga bormasligimni taklif qildi. U menga birinchi o'yinda o'ynab, Portugaliyada qolishimni, keyin esa «Dragau»dagi o'yin oldidan jamoaga qo'shilishimni taklif qildi.
Men bu taklifni darhol rad etdim. Men uchun bu taklifga rozi bo'la olmasligim aniq edi. Gap safar o'yinlarida o'ynamasligimda emas edi. Men shunchaki shu sabab bilan terma jamoamiz sardori bo'lishdan to'xtay olmasdim. Portugaliyada qolish kabi imtiyoz yaxshi o'rnak bo'lmasdi. Murabbiy yakunda mening vajlarimga rozi bo'ldi.
Ushbu suhbatda «Al-Nasr» sport direktori Siman Kutinyu ham ishtirok etdi, u o'tgan mavsum davomida hozirgi murabbiy hisobot berib kelgan va 2025-yilda uni klubga tayinlash uchun javobgar bo'lgan shaxslardan biri edi.
Yig'in boshlanishi arafasida murabbiy o'z tashabbusi bilan Lissabondagi uyimga keldi, yana bir bor gaplashib olish uchun. Suhbat xotirjam o'tdi va biz avgust oyida kelishib olgan barcha tamoyillar o'z kuchida qoldi.
Men «Alvalade»dagi o'yinda maydonga tushdim va almashtirilganimga qaramay, hech qanday muammo yaratmadim. Men sardorlik bog'ichini Brunu Fernandeshga shaxsan o'zim topshirdim, hatto terma jamoa o'yinchisi va sardori sifatidagi so'nggi o'yinlarimni o'tkazayotganimni xayolimga ham keltirmagan edim. O'sha kuni men uchun faqat bitta narsa muhim edi: g'alabamiz. G'alaba qozonish har doim yoqimli, ayniqsa gap Portugaliya va vatanim haqida ketganda.
Norvegiyadagi o'yin kuni tushlik vaqtida murabbiy yordamchilaridan biri jamoa ovqatlanayotgan stolga yaqinlashdi va murabbiy men bilan gaplashmoqchi ekanligini aytdi. Kutilmaganda, murabbiy mendan 30 daqiqa o'ynashga tayyormi yoki yo'qligimni so'radi. Men jismoniy tiklanishga to'liq e'tibor qaratgan edim, har doimgidek jamoadoshlarim bilan birga edim va o'sha kuni maydonga tushmasligimni o'ylayotgan edim. Albatta, men qarshilik qilmadim.
Bu iltimos mening jismoniy tiklanish rejam va mashg'ulot rejamga mos kelmasdi, chunki men faqat 4-sana kuni «Dragau»da o'ynashim kerak edi. Ammo, albatta, men rozi bo'ldim. U javobida, unda tayyor bo'lishim kerakligini, chunki 30 daqiqa o'ynashimni aytdi. Keyin nima bo'lganini hamma biladi. Men tanaffusdan keyin isina boshladim, daqiqalar qanday o'tayotganini kuzatdim, ammo maydonga tushmadim.
Murabbiy menga bergan va'dasini buzdi.
